وبلاگ شخصی علی اکبر مظاهری

mazaheriesfahani@gmail.com
وبلاگ شخصی علی اکبر مظاهری

mazaheriesfahani@gmail.com

کانال تلگرام از زبان مشاور
جهت دیدن کانال تلگرام "از زبان مشاور" روی عکس کلیک کنید
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

[پست پیشین(مرخصی زایمان، از نوع مردانه اش) توجه هایی را جلب کرد. انسانی نیکخواه خواستند که آن مطلب را اندکی بگسترانم. این پست پاسخی است به خواست ایشان.]

خانم، در فرآیند زایمان، رنج بسیار می برد. برای هر بار بچه آوردن، حدود یک سال درگیر است. از قبل از بارگیری، خود را آماده می کند. در دوران بارداری ویار می گیرد. سنگین می شود. از فرزند مواظبت می کند. دلواپسانه، و البته امیدوارانه، آمدن دردانه اش را انتظار می کشد. هنگام زایمان بسیار درد می کشد. پس از زایمان ضعیف می شود... .

این فرایند پر فراز و فرود صحنه شگفت انگیزی است که هنر و فداکاری مادری را می نمایاند. و البته خدای رحمان، به پاس این هنر نمایی و فداکاری، پاداش فراوانی به خانم عطا می کند.

 

نقش شوهر

نقش شوهر، در این عرصه هنرمندانه، نقشی بی بدیل است. مرد باید با حمایت ها و مراقبت ها و محبت های مستمر خود همسرش را در گذراندن نیکوی این دوران یاری کند.

شوهر، با حضور نمایان خود در این صحنه، حامی اصلی زن است. اگر چه مرد، در همه عرصه های زندگی زن و شوهری، حامی اصلی زن است، اما حضور او در فرآیند بارداری و سپس زایمان و سپس دوران نقاهت خانم، باید حضوری نمایان تر باشد. محبت او آبشارگونه بر خانم بریزد. سپاسگزاری از خانم وظیفه بزرگ مرد است. او باید بارها و بارها تشکر خود از همسرش را به او ابراز کند. خالصانه به او نشان دهد که قدردان زحمت ها و مرارت های اوست.

حضور مرد در کنار زن، هنگام زایمان و پس از آن، از رنج زن می کاهد، بر نیروی او می افزاید، سطح امید او را بالا می برد، او را در بهتر گذراندن دوران نقاهت کمک می کند، روند بهبود جسمانی و روانی او را سرعت می بخشد، از ایجاد افسردگی پس از زایمان پیشگیری می کند یا از شدت آن می کاهد.

همسر، قبل از فرزند

اگر چه خانم از نوازش نوزادش، خشنود می شود، اما نوازش خود او مهمتر از نوازش نوزاد است. شوهر عاقل آن است که سهم محبت به همسرش را بسیار بیش از سهم نوزاد قرار دهد. حتی همسرش را در سهم نوازش نوزاد شریک کند. الاهی چنین بادا.  

  • ۹۳/۰۲/۱۶
  • علی اکبر مظاهری

نظرات  (۲)

سلام خدا ی مهربانی بر مهربانان،

بنده پیرو مطلب ذکرشده درباره همیاری همسران به هنگام میلاد فرزند ،اشاره میکنم به لزوم همه جانبه همیاری ایشان در رشد ،تربیت ،مدرسه و تحصیل فرزندان. چه بسا مردانی (که انشاله در جامعه ما بسیار اندک اند) که کلا امور فرزند را از میلاد تا به آخر دربسسسسست به عهده خانم میگذارند و آنرا وظیفه تمام عیار او میدانندو ادعا میکنند که همین که من نان آورخانه ام کافیست! البته که مادر موثرتر است اما حضور پدر نیز لازم است چرا که یک دست صدا ندارد...

از استاد خواهشمندم نظرشان را بیان بفرمایند.

پاسخ:
سلام و تحیت. تربیت نیکوی فرزند آن گاه ممکن است که «والدینی» باشد، نه « تک والدی». در این باره در «فرهنگ خانواده»، فصل«فراغت ویژه»، سخن گفته ایم. سپاس از حضورتان.

زن قرآنی به همان اندازه که در اجتماع وظایف سنگینی دارد. حقوق قابل توجهی را نیز دارا می‌باشد. خداوند در آیه 228 سوره بقره چنین می‌فرمایند:

«..... وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِی عَلَیْهِنَّ بالمعروف.....»

«..... برای زنان همانند وظایفی که بر دوش آن‌هاست، حقوق شایسته ای قرار داده شده است.»


دروووووووود بر استاد مهربان و مدافع حقوق زنان :-) 

پاسخ:
درود بر شما که در سخنتان به قرآن استناد می کنید. در این کارتان نهایت دقت را به کار گیرید.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">