وبلاگ شخصی علی اکبر مظاهری

mazaheriesfahani@gmail.com
وبلاگ شخصی علی اکبر مظاهری

mazaheriesfahani@gmail.com

کانال تلگرام از زبان مشاور
جهت دیدن کانال تلگرام "از زبان مشاور" روی عکس کلیک کنید
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

نبردی سه جانبه

دوشنبه, ۶ شهریور ۱۳۹۶، ۱۱:۱۸ ق.ظ

از زبان مشاور

#مشاوره_خانواده

نبردی سه جانبه

پرسید‌ه اند:
رفتار اسلامی با مادری که قصد بر هم زدن زندگی پسرش را دارد و پشت سر عروسش، نزد پسرش، بدگویی می کند و اعصاب پسرش را خرد می کند، چیست و چگونه باید باشد؟ ضمنا پسر، هرچه به مادر مهربانی می کند، او دست بردار نیست.

‌پاسخ ما: ...
۱. جنگ میان عروس و مادر شوهر، از جنگ های کهن و پرزیان در فرهنگ و جامعه ما است. این ستیز نامبارک، هیچ برنده ای ندارد. ما نام این نبرد فضیلت سوز را «نبرد بی برنده» می گذاریم. این آفت خانوادگی، در جامعه ما، از پیشینیان، نسل به نسل گذشته تا اکنون به ما رسیده است. حقا که این میراث، بد میراثی اسـت.
ستیزه به جایی رساند سخن/
که ویران کند کاخ های کهن (فردوسی)
اگر نسل ما عاقل باشد، نباید آن را به نسل های بعدی به میراث دهد.
۲. در این نبرد ایمان سوز، سه نفر نقش دارند؛ مادر، پسر، عروس. نقش مادر و عروس را همگان می بینند و آن را مذمت می کنند؛ اما نقش پسر، کم تر دیده می شود. حال آن که نقش پسر، نه تنها کوچک تر از نقش مادر و عروس نیست، بلکه گاهی بزرگ تر است. مدیریت نادرست پسر، نفتی است که بر این آتش افشانده می شود؛ بلکه گاهی عاملی است که آتش را می افروزد. ما، در کاوش ها و تجربه های مشاوره ای مان، به این نتیجه تلخ رسیده ایم که بسیاری از این نزاع ها به سبب کردار پسر و ضعف مدیریت اوست.
هنگامی که «یار نو» به زندگی آید و به «یار کهن» بی مهری شود، گویا هووی آزاردهنده ای برای یار کهن آمده است. طبیعی است که یار کهن، این جفا را برنمی تابد و خواسته یا ناخواسته، هووگری می کند. اما مدیریت درست پسر می تواند در آغاز، از ایجاد نزاع پیش گیری کند و در صورت ایجاد، مانع شعله وری آن شود و آبی بر آتش افشاند.
۳.گاهی مادر، پس از همسردارشدن پسر، به سهم خود از پسرش قناعت نمی ورزد؛ همه وجود پسر را برای خود می خواهد. حال آن که این پسر، دیگر آن پسر دیروز نیست؛ او اکنون همسری دارد که خواهان سهمی کلان از وجود پسر است و این حق عروس است. تمامیت خواهی مادر، در افروزش آتش، عامل بزرگی است. اگر مادر به سهم خود از پسر قناعت ورزد، یا آتشی برنمی افروزد یا چندان شعله ور نمی شود که از روزگار هر سه، دمار برآورد.
۴. انحصارطلبی عروس و سهم خواهی ناروای او نیز، از عوامل افروزش آتش است. گاهی عروس از یاد می برد که همسرش از زیر بوته های بیابان سر بر نیاورده است؛ بلکه پدر و مادری دارد. مادر او، در پدید آمدن و پرورش او، سهمی کلان و بی بدیل دارد.

💡اکنون چه باید کرد؟
۱. شما فنون مدیریت همه جانبه زندگی مشترک را بیشتر فرا بگیرید؛ با مطالعه، مشاوره، تفکر. مسئله تان را واکاوی و علت یابی کنید. بی طرفانه و همه جانبه به آن بنگرید؛ با نگرشی از سر عقلانیت و نه عصبانیت.
در سؤالتان یک سویه نگری و عصبانیت دیده می شود. آن را اصلاح کنید.
۲. احترام مادر واجب است؛ از بزرگ ترین واجب ها. بی حرمتی به ایشان حرام است؛ از سنگین ترین حرام ها. در هیچ صورتی مجاز به حرمت شکنی حریم مادر نیستیم. رنجاندن ایشان و سوزاندن دل او، به زندگی این جهانی و آن جهانی آدمی لطمه می زند.
۳. حقوق همسرتان را مراعات کنید. نگذارید به ایشان ستم شود؛ حتی از ناحیه مادر. هر کدام از همسر و مادر را در جایگاه خود بنشانید. می توان با مدیریت و ظرافت، حقوق هر دو را مراعات کرد و به هیچ کدام جفا نکرد و هیچ یک را فدای دیگری نکرد.
۴. اگر با مادر در یک منزل زندگی می کنید، زندگی تان را جدا کنید؛ به تدریج و بدون تنش و قهر.
۵. نگذارید میان مادر و همسرتان هووگری به وجود آید. به هردو محبت و احترام کنید؛ به گونه ای که هیچ کدام نپندارند که شما متعلق به دیگری هستید. نیز هیچ یک خیال نکند که شما، انحصارا متعلق به او هستید؛ «که هر چیزی به جای خویش نیکوست». آدمی توان آن را دارد که به هر یک از همسر و مادر، سهم کافی از محبت و احترام را نثار کند.
۶. با مشاوری دانا و توانا، مشاوره حضوری انجام دهید. این مشاوره، کمک نیکویی است برای اصلاح زندگی تان. ان شاءالله.

علی اکبر مظاهری، ماهنامه "خانه خوبان"، شماره ۱۰۲

  • ۹۶/۰۶/۰۶
  • علی اکبر مظاهری

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">